ข้ามไปยังเนื้อหา

วิริต 4-2 การยอมรับในการกำหนดและอำนาจของพระองค์

บทดุอาอ์เต็ม

اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ،

وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ،

وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ

(อ้างอิงจากบันทึกของอัล-บุคอรีย์ หมายเลข 844 และมุสลิม หมายเลข 593)

ฟังเสียงอ่าน:

ความหมายโดยรวม

โอ้อัลลอฮ์ ไม่มีผู้ใดสามารถยับยั้งสิ่งที่พระองค์ทรงประทานให้ได้

และไม่มีผู้ใดสามารถประทานสิ่งที่พระองค์ทรงยับยั้งได้

และความมั่งคั่งร่ำรวย (หรืออำนาจวาสนา) ของผู้ที่มั่งคั่งนั้นไม่สามารถให้ประโยชน์แก่เขาได้ (เมื่อเผชิญหน้า) กับพระองค์

(อ้างอิงจากบันทึกของอัล-บุคอรีย์ หมายเลข 844 และมุสลิม หมายเลข 593)

คำอธิบายเพิ่มเติม

“รายงานโดยท่าน อัล-มุฆีเราะฮ์ บิน ชัวะอ์บะฮ์ (ผ่านเสมียนของท่านที่ชื่อว่า วัรรอด) โดยระบุว่าท่านนบี (ﷺ) จะกล่าวบทนี้ทุกครั้งหลังจากเสร็จสิ้นการละหมาดฟัรฎู“

(อ้างอิงจากบันทึกของอัล-บุคอรีย์ หมายเลข 844 และมุสลิม หมายเลข 593)

เป็นการประกาศถึงอำนาจอันเบ็ดเสร็จของอัลลอฮ์ในการให้หรือการระงับสิ่งต่างๆ ในโลกนี้ ซึ่งนักวิชาการระบุว่าบทนี้ช่วยให้หัวใจมุสลิมมีความสงบ ไม่ทะเยอทะยานจนเกินงามเมื่อได้ดี และไม่ท้อแท้สิ้นหวังเมื่อประสบอุปสรรค เพราะตระหนักว่าทุกอย่างคือการกำหนดของพระองค์

คำต่อคำ (Word by Word)

اللَّهُمَّ
อัลลอฮุมมะ
[โอ้อัลลอฮ์]
لَا مَانِعَ
ลา มานิอะ
[ไม่มีผู้ยับยั้ง/ขัดขวาง]
لِمَا أَعْطَيْتَ
ลิมา อะอ์ต็อยตะ
[ต่อสิ่งที่พระองค์ทรงประทานให้]
وَلَا مُعْطِيَ
วะลา มุอ์ฏิยะ
[และไม่มีผู้ประทานให้]
لِمَا مَنَعْتَ
ลิมา มะนะอ์ตะ
[ต่อสิ่งที่พระองค์ทรงยับยั้งไว้]
وَلَا يَنْفَعُ
วะลา ยันฟะอุ
[และไม่ให้ประโยชน์]
ذَا الْجَدِّ
ซัล ญัดดิ
[ผู้ที่มีความมั่งคั่ง/อำนาจวาสนา]
مِنْكَ
มิงกะ
[จากพระองค์ (คือเมื่อเผชิญต่อหน้าพระองค์)]
الْجَدُّ
อัลญัดดุ
[ความมั่งคั่ง/ความโชคดี/อำนาจวาสนาของเขา]