ดุอา เจ้านายของการขออภัยโทษ(ฮาดีษ)
บทดุอาอ์เต็ม
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ
ฟังเสียงอ่าน:
ความหมายโดยรวม
โอ้อัลลอฮฺ พระองค์คือพระผู้อภิบาลของฉัน • ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พระองค์ทรงสร้างฉัน • และฉันคือบ่าวของพระองค์ • และฉันยังคงรักษาคำมั่นสัญญาของพระองค์เท่าที่ฉันมีความสามารถ • ฉันขอความคุ้มครองต่อพระองค์ให้พ้นจากความชั่วร้ายที่ฉันได้กระทำไว้ • ฉันขอยอมรับต่อพระองค์ในความโปรดปรานของพระองค์ที่มีต่อฉัน • และฉันขอยอมรับในความผิดบาปของฉัน ดังนั้นขอพระองค์ทรงโปรดอภัยโทษให้แก่ฉันด้วยเถิด • เพราะแท้จริงไม่มีผู้ใดอภัยโทษในบรรดาความผิดบาปทั้งหลายได้นอกจากพระองค์ท่าน
คำอธิบายเพิ่มเติม
“ผู้ใดอ่านดุอาอ์สัยยิดุลอิสติฆฟาร (แม่บท/ผู้นำแห่งการกล่าวขออภัยโทษ) นี้ ในเวลากลางวัน (ช่วงเช้า) ด้วยเปี่ยมศรัทธา แล้วเขาได้เสียชีวิตลงก่อนถึงเวลาเย็น เขาจะเป็นหนึ่งในบรรดาชาวสวรรค์ และผู้ใดอ่านดุอาอ์นี้ในเวลากลางคืน (ช่วงเย็น) ด้วยเปี่ยมศรัทธา แล้วเขาได้เสียชีวิตลงก่อนถึงเวลาเช้า เขาจะเป็นหนึ่งในบรรดาชาวสวรรค์เช่นเดียวกัน“ (เศาะฮีหุ อัล-บุคอรีย์ 6306, อัน-นะสาอีย์ 5524, อบู ดาวูด5070, อัต-ติรมิซีย์ 3453)
ดุอาอ์บทนี้คือที่สุดของบทขออภัยโทษที่ช่วยให้ฉันกลับมาทบทวนสถานะของตัวเองในทุกๆ วัน เรามักจะภูมิใจในความสำเร็จที่ทำได้ แต่บทนี้เตือนสติฉันว่าทุกอย่างคือความโปรดปรานจากพระองค์ และไม่มีความสำเร็จใดที่จะลบล้างความผิดพลาดในอดีตได้หากไม่ได้รับความเมตตาจากพระองค์ การยอมรับทั้ง 'นิอฺมัต' (ความโปรดปราน) และ 'บาป' ในเวลาเดียวกันช่วยให้หัวใจของฉันมีความสมดุลและอ่อนน้อมเสมอ