ข้ามไปยังเนื้อหา

ดุอาอ์เมื่ออายุครบ 40 ปี (ขอให้กตัญญูและขอลูกหลานที่ศอและห์) ซูเราะฮ์อัลอะห์กอฟ - 15

บทดุอาอ์เต็ม

رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ

الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي ۖ إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ

(ซูเราะฮ์อัลอะห์กอฟ อายะฮ์ที่ 15)

ฟังเสียงอ่าน:

ความหมายโดยรวม

ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดประทานแก่ข้าพระองค์

ให้ข้าพระองค์ขอบคุณในความโปรดปรานของพระองค์ท่าน

ซึ่งพระองค์ท่านได้ทรงโปรดปรานแก่ข้าพระองค์

และแก่บิดามารดาของข้าพระองค์

และให้ข้าพระองค์ทำความดีเพื่อให้เป็นที่พึงพระทัยแก่พระองค์ท่าน

และขอพระองค์ทรงปรับปรุงลูกหลานของข้าพระองค์ให้เป็นคนดีแก่ข้าพระองค์ด้วย

แท้จริงข้าพระองค์ขอสารภาพผิดต่อพระองค์

และแท้จริงข้าพระองค์อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อม (มุสลิม)

(ซูเราะฮ์อัลอะห์กอฟ อายะฮ์ที่ 15)

คำอธิบายเพิ่มเติม

มาจากซูเราะฮ์อัลอะห์กอฟ อายะฮ์ที่ 15 มีนัยสำคัญคือ

1. **การสำนึกในพระคุณแม่:** อายะฮ์นี้ระบุถึงความเหนื่อยยากของมารดาที่อุ้มท้องและให้นมรวม 30 เดือน ซึ่งท่านอาลี (ร.ฎ.) ใช้พิสูจน์ว่าระยะครรภ์ที่น้อยที่สุดคือ 6 เดือน

2. **วัยแห่งความสมบูรณ์:** เมื่อมนุษย์ถึงวัย 40 ปี เป็นช่วงที่สติปัญญาและความคิดบรรลุขีดสุด อัลลอฮ์จึงสอนให้เราต่อยอดความกตัญญูด้วยการขอดุอาอ์ให้ความดีนั้นสืบทอดไปยังลูกหลาน (อัศลิห์ลี ฟี ซุรรียะตี)

3. **การเริ่มต้นใหม่:** เป็นวัยที่ควรทบทวนตนเองและสารภาพผิด (เตาบัต) ต่อพระองค์ เพื่อใช้ชีวิตที่เหลือในฐานะมุสลิมที่นอบน้อมอย่างแท้จริง

คำต่อคำ (Word by Word)

رَبِّ
ร็อบบิ
[ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์]
أَوْزِعْنِي
เอาซิอ์นี
[ทรงโปรดประทาน/ดลใจแก่ข้าพระองค์]
أَنْ أَشْكُرَ
อัน อัชกุเราะ
[ให้ข้าพระองค์ขอบคุณ]
نِعْمَتَكَ
นิอ์มะตะกะ
[ในความโปรดปรานของพระองค์]
الَّتِي
อัลละตี
[ซึ่ง (คำเชื่อม)]
أَنْعَمْتَ
อันอัมตะ
[พระองค์ทรงโปรดปราน]
عَلَيَّ
อะลัยยะ
[แก่ข้าพระองค์]
وَ عَلَىٰ
วะ อะลา
[และ แก่]
وَالِدَيَّ
วาลิดัยยะ
[บิดามารดาของข้าพระองค์]
وَ أَنْ
วะ อัน
[และ ให้]
أَعْمَلَ
อะอ์มะละ
[ข้าพระองค์ได้กระทำ]
صَالِحًا
ศอลิหัน
[การงานที่ดี]
تَرْضَاهُ
ตัรฎอฮุ
[ซึ่งพระองค์ทรงพึงพระทัย]
وَ أَصْلِحْ
วะ อัศลิห์
[และ ทรงปรับปรุงให้ดี/ให้ศอและห์]
لِي
ลี
[เพื่อข้าพระองค์]
فِي ذُرِّيَّتِي
ฟี ซุรรียะตี
[ในหมู่ลูกหลานของข้าพระองค์]
إِنِّي
อินนี
[แท้จริงข้าพระองค์]
تُبْتُ
ตุบตุ
[ข้าพระองค์สารภาพผิด/กลับเนื้อกลับตัว]
إِلَيْكَ
อิลัยกะ
[ต่อพระองค์]
وَ إِنِّي
วะ อินนี
[และ แท้จริงข้าพระองค์]
مِنَ
มินะ
[จากหมู่/เป็นหนึ่งใน]
الْمُسْلِمِينَ
อัลมุสลิมีน
[บรรดาผู้นอบน้อม/มุสลิม]